A4 için hazırlanmış bir PDF, küçük ekranın üçte birini beyaz kenar boşluğuna harcar; Kindle, Kobo, reMarkable veya tablette yazı mercek isteyecek kadar küçülür. Bu araç her sayfayı okur, içeriğin tam sınırını bulur ve kenar boşluklarını kırpar — böylece yazı ekranı doldurur. Ücretsiz, filigransız, üyeliksiz; dosyan cihazından hiç çıkmaz, işlemin tamamı tarayıcının içinde yapılır.
Hiçbir şey yeniden kodlanmaz. PDF'i doğru kırpmak, her sayfaya yeni bir kırpma kutusu (crop box) yazmak demektir: bu kutu, okuyucuya sayfanın hangi dikdörtgenini göstereceğini söyleyen bir görüntüleme etiketidir. Sayfa içeriğine dokunulmaz — yazı katmanı seçilebilir ve aranabilir kalır, görseller özgün kalitesini korur, bağlantılar çalışmaya devam eder, dosya boyutu neredeyse hiç değişmez. İndirdiğini silsen bile özgün dosyan olduğu gibi durur.
PDF'i bırak. Her sayfa düşük çözünürlükte çizilir ve beyaz olmayan ilk satır ile sütun taranır — içerik sınırın budur.
Tüm belgeye ortak kutu mu, her sayfaya ayrı kutu mu seç; biraz kenar payı bırak; tarama gri kenarlıysa beyaz eşiğini yükselt.
Önizlemeye bak, gerekirse dikdörtgeni sürükleyip düzelt ve indir. Yazı seçilebilir kalır, dosya boyutu aynı kalır.
6 inçlik bir e-mürekkep ekranda A4 sayfa, basılı boyutunun kabaca %40'ı kadar görünür. PDF sayfası sabittir — EPUB gibi yazıyı yeniden akıtamaz — dolayısıyla harfleri büyütmenin tek yolu çevresindeki beyaz çerçeveyi atmaktır. A4 sayfanın iki yanından 20'şer mm kırpmak ekranda yaklaşık %25 daha fazla metin yüksekliği kazandırır; bu, gözünü kısarak okumakla rahat okumak arasındaki farktır. Akademik makaleleri tablette okumanın standart tarifi de zaten yatay mod artı sıkı bir kırpmadır.
Otomatik algılama piksel okur; koyu olan her şey içerik sayılır. Taranmış kitaplarda cilt payındaki gri gölge, toz lekeleri ve tarayıcı kapağının bıraktığı koyu çerçeve içerik gibi görünür ve kırpmayı istediğinden geniş bırakır — beyaz eşiği kaydırıcısı tam olarak bunun için var, kurtaramadığı sayfalar için de elle sürükleme tutamakları var. Sayfa numarası, üstbilgi ve altbilgi de kenar boşluğu bölgesinde durur ve içerik sayılır: onlardan kurtulmak istiyorsan kenarı içeri çekip “Bu kutuyu tüm sayfalara uygula”ya bas. Zaten dar kenarlıklı bir PDF verirsen araç, iş yapmış gibi davranmak yerine kırpılacak boşluk bulunmadığını açıkça söyler.
Hayır. Kırpma yalnızca her sayfaya yeni bir kırpma kutusu yazar; bu kutu, okuyucuya sayfanın hangi bölümünü göstereceğini söyleyen bir görüntüleme etiketidir. Sayfa içeriği yeniden çizilmez, yeniden sıkıştırılmaz — hiçbir şey bozulmaz ve dosya boyutu neredeyse hiç değişmez.
Evet. Metin katmanına dokunulmaz; seçme, arama, kopyalama ve bağlantılar eskisi gibi çalışmaya devam eder. Sayfaları görüntüye çeviren araçlarla arasındaki en büyük fark budur.
Onların çoğunda dikdörtgeni elle çizmeniz gerekir ve ücretsiz planda tek dosya sınırı vardır. Burada içerik sınırı her sayfada otomatik bulunur; tüm belgeye tek kutu ya da her sayfaya ayrı kutu uygulayabilirsiniz ve işlem kendi bilgisayarınızda çalıştığı için dosya sınırı yoktur.
Taramalarda gri gölgeler, lekeler veya tarayıcı kapağından kalan koyu bir çerçeve olur; bunlar her algoritmaya içerik gibi görünür. Beyaz eşiği kaydırıcısını yükseltin: bir pikselin boş kâğıt sayılması için ne kadar açık olması gerektiğine karar verir, yüksek değer griyi yok sayar. Sert siyah bir tarama çerçevesi kalırsa önizlemede kırpma dikdörtgenini sürükleyip “Bu kutuyu tüm sayfalara uygula” düğmesine basın.
Özgün dosyanız hiç değiştirilmez; yeni bir kopya indirirsiniz, yani geri almak için özgün dosyayı saklamanız yeterli. Kindle, Kobo, reMarkable, Apple Books, Acrobat ve yaygın okuyucuların hepsi kırpma kutusuna uyar ve yalnızca kırpılmış alanı gösterir — yazının büyük görünmesinin sebebi tam olarak budur. Çok basit birkaç görüntüleyici kırpma kutusunu yok sayıp sayfanın tamamını gösterir.